Cameravrees

Een camera kan soms een rare invloed hebben op mensen. Dat merkte ik des te meer toen ik enkele keren met een cameraploeg op pad ging om testimonials op te nemen voor een reclamespot van Colruyt (ik loop stage als copywriter bij Premedia – Colruyt Group Services).

Enkele reacties:

• “Oei, voor den televies? Mijn haar ligt nu juist ni goe…”
• “Wa gaje mij vragen eh maske, toch geen geld?” *ligt plat van het lachen met z’n eigen opmerking*
• “Ja, ge moogt mij gerust enkele vragen stellen.” *cameraman stelt zich op* “Oei nee, is da met ne camera ofwa!?”
• “Kom Mariette, doe gaa da, gaa kunt veul beter klappen as kik!”  (vertaling: Kom, Mariette, jij kan veel beter praten als ik) - “Ma nieje Jeanine! Gaa zetj na just zo skuun geklidj!!” (vertaling: “Maar nee, Jeanine, jij bent nu juist zo mooi gekleed!”)
• “Vo den teevee? Da vraagde best aan mijn vrouw die hier wa verder staat” , waarna de vrouw: “Vraagt da aan mijne man zeh!”
• “Ai nee, ne camera ofwa? Kzen daar gene goeie voor zeh!”
• “Ah, voor televisie, tja ik ben toch blind, ik trek het mij nie aan of ik er nu goe opsta of niet.”
• “Voor ne reclamespot? Vraagt da misschien beter aan e schoon jong ding in plaats van aan mij.”
• “Ge gaat mij toch geen moeilijke vragen stellen?”

Je hebt ook de blozers, de stotteraars, de bibberaars, de mensen die enkel met ‘ja’ en ‘nee’ antwoorden, de mensen die zich gedragen alsof ze de microfoon willen opeten en de histerisch giechelende meisjes. Ook zijn er de Bekende Vlaming-look-a-likes: we hebben momenteel al een La Esterella, een Herman Van Molle en een Kabouter Plop – enkel de muts ontbrak. Dan heb je ook mensen die al een hele tijd wijn staan te proeven en die je daarna in lichtjes beschonken toestand te woord staan

Er was ook nog onderstaande grappige dame die zelf al censuur toepaste: “Ik winkel bij Colruyt, omdat het hier duidelijk goedkoper is dan bij tuuuuuut…”

Uiteraard zijn er ook mensen die gewoon op de vlucht slaan wanneer ze de camera zien, en dan bedoel ik echt wegcrossen. En natuurlijk is er ook de tegenovergestelde soort: camerageile mensen die zo onopvallend mogelijk proberen in je buurt te blijven. Het is natuurlijk niet meer zo onopvallend als je de cameraploeg ‘toevallig’ 20 keer passeert. Aangezien ik ‘in charge’ was en zelf bepaalde welke mensen ik interviewde, heb ik zo’n mensen soms bewust genegeerd, waarna ze nog hevigere pogingen ondernamen om geselecteerd te worden

Kortom, een interviewer maakt wat mee, heb ik ondervonden :)