Say goodbye to Radio Donna

Sinds vanmorgen is bekend dat de VRT Radio Donna gaat opdoeken en een nieuwe hitzender wil creëren rond Peter Van de Veire. Deze laatste zal dienst doen als ‘het creatieve brein’ van de zender.

Al heel snel werd op internet een petitie opgericht om Radio Donna te redden. Op dit ogenblik hebben 602 mensen de petitie al ondertekend. In mijn mailbox vond ik ondertussen ook al enkele mailtjes van Donna-fans die iedereen willen aanmoedigen om de petitie te tekenen. Ik denk niet dat ik me daarmee ga bezighouden… Radio Donna was wel heel lang een gevestigde waarde, maar ik ben niet tegen vernieuwing. En veel zal zo’n petitie volgens mij toch niet uithalen… Maar als de nieuwe hitzender rond Peter Van de Veire er komt, hoop ik wel dat hij iets minder show verkoopt dan we van hem gewend zijn, want soms is het gewoon wat too much naar mijn mening.  Wie hem ooit al op een feestje zag rondlopen, zal ongetwijfeld weten waar ik het over heb Maar ik twijfel zeker niet aan zijn creativiteit.  Anyway, ik ben eens benieuwd!

Update

Mijn vakantiejob bij De Persgroep Publishing zit er ondertussen bijna op.

 

Na hier nu bijna een maand doorgebracht te hebben, voel ik me toch wel hypergeïnformeerd, door alle kranten en magazines die ik hier in handen krijg. Ik weet momenteel zowat alles over de losse handjes van Ignace Crombé, het liefdesleven van Jennifer Aniston, de nieuwe neus van Michael Jackson, over Obama en Clinton, de perikelen van Wendy en haar Franske, Zuid-Ossetië, enzovoort! Ook is hier bijna constant iemand die jarig is of die weggaat, wat gepaard gaat met hopen chocolaatjes en koeken

Naast het opvangen van nieuwtjes en het eten van chocolade, werk ik af en toe ook nog een beetje Ik verdeel mijn tijd over twee diensten: de dienst CRM en de Verkoopdienst. Op deze laatste dienst gaat de tijd het snelst voorbij, door de vele telefoontjes van krantenwinkels die ik de hele dag door behandel. Sommige mensen moeten trouwens echt iets aan hun uitspraak doen… en aan hun stemvolume! Momenteel ben ik half doof door een telefoongesprek met een wel zeer luidruchtige (maar vriendelijke) krantenverkoper. Soms zijn de dagbladhandelaars ook gewoon grof als ze hun zin niet krijgen of als er ergens een foutje gebeurd is. Vandaag kreeg ik nog deze uitspraak te horen van een duidelijk gefrustreerde verkoper: “Wij, handelaars met een kleine winstmarge, zijn werkelijk slaaf van jullie organisatie. Ik ben al diejen brol echt beu!”  Maar meestal zijn de mensen aan de andere kant van de lijn veel vriendelijker en krijg ik dingen te horen als “bedankt, ge zijt een schatje!”